یک روش متداول در شیمی آلی است. در این فرآیند، ایزوسیانات‌ها به عنوان عوامل فراورده‌ای برای تبدیل اسیدهای کربوکسیلی به آنیدریدها به‌کار می‌روند. اینجا چند مرحله اصلی این فرآیند آمده است:

تهیه محلول دی‌آیزوسیانات (DIC): ایزوسیانات‌ها از مواد شیمیایی ایزوسیاناتی مانند دی‌فنیل کربدیات ایجاد می‌شوند. DIC به عنوان یک عامل افزودن ایزوسیانات به گروه‌های فعال در مولکول‌های آلی به کار می‌رود.

تبدیل اسیدهای کربوکسیلی: اسیدهای کربوکسیلی با DIC به آنیدریدها تبدیل می‌شوند. این فرایند باعث جدایی گروه آب از مولکول می‌شود.

استخراج ترکیبات فرار: آنیدریدها که محصولات فرار هستند، معمولاً در آب حل‌ناپذیر هستند. این ترکیبات را می‌توان از محلول با استفاده از حلال‌های آلی جدا کرد.

تصفیه و تجزیه و تحلیل: ترکیبات فرار از حلال جدا شده و با روش‌های تجزیه و تحلیل شیمیایی، مانند کروماتوگرافی، شناسایی می‌شوند. این فرایند DIC یک روش کارآمد برای استخراج و شناسایی ترکیبات فرار در شیمی آلی است.